Weer greep onze clubkampioen Ton van Dijk naast een beker afgelopen donderdag. De vorige keer greep hij als speler/coach van Mook 1 nog naast de beker vanwege een bescheiden nederlaag, dit keer was de beker er gewoon niet. Het vermoeden bestaat dat oud-kampioen J.S. te M. niet op tijd zilverpoets  heeft ingeslagen, want noch S., noch de traditioneel glimmend gepoetste beker, zijn verschenen op de feestavond.

Er bleef ook een beker over, voor het snelschaken. Winnaar J.S...

 

Afgelopen zaterdag vond de eindfase van het bekertoernooi plaats in Arnhem. Voor het eerst slaagde Mook er in daar in door te dringen. En na de moeder aller overwinningen tegen Voorst ging het ons maar om een ding. Hoe krijgen we die beker in Mook. Het enige team dat we vreesden was de nieuwe OSBO kampioen. Koningswaal uit Beuningen.
De dag liep aanvankelijk voorspoedig. Huub haalde Jorg, reservespeler Niek en ikzelf op en zonder problemen arriveerden we ruim op tijd op de plaats waar we zijn moesten Daar aangekomen begroeten we Hans en daarna was het wachten op Jan. Even vreesden we dat Jan zich had vergist in tijd, plaats of wat dan ook. Maar dat duurde maar even al had hij ondertussen wel de loting gemist..En die had uitgewezen dat we direkt tegen de grote favoriet moesten aantreden. Dat was balen natuurlijk. Ook voor de kleur was er inmiddels geloot. Op de oneven borden mochten we met wit spelen. Nadat een van de organisatoren ons welkom had geheten en arbiter Huub het nodige had gezegd en Hamoun Habibi als sterkste OSBO speler met een beker werd beloond kon er worden begonnen.

We gingen de strijd direkt vol aan. Op 3 borden kwam er een Siciliaan op het bord. Hans ( die tegen Habibi speelde) kreeg op bord 2 een gambiet voor zijn kiezen. Jorg speelde zoals gebruikelijk op de tweede zet de c- pion een plaatsje op en ikzelf speelde zoals altijd de Najdorf ook al koos wit voor de korte rokade. Ik heb niet precies kunnen achterhalen wat Jan tegen kreeg. We kwamen allen met een redelijke stellingspositie uit de opening.
Een paar uur later moest Hans toch als eerste bakzeil halen. Een paar mindere zetten ( zijn woorden) werden hem snel fataal. Op dat moment vocht ik een verbeten strijd uit met Marcel Lever ( inmiddels een veteraan in Beuningen). Winst was nu geboden maar de stelling was zodanig dat een geforceerde winstpoging fataal kon zijn, zowel voor mij als voor het team.  Ook Marcel  kon zich niets permitteren. Remise dus. Jan had het ondertussen zwaar tegen Mark Agterberg.Winst zat er geen moment in. Op zijn tandvlees ( vrij vertaald: zijn woorden) werd een halfje binnen gehaald. Dus nu waren aller ogen gericht op Jorg die zo ongeveer ijzer met handen moest breken om een verlenging af te dwingen. De toestand was hopeloos totdat zwart heel lang begon na te denken. Het hielp hem niet. Integendeel. Hij mistte een opgelegde kans en kwam ook nog in zware tijdnood. Zijn maten begonnen al te vrezen voor de toegift totdat ook Jorg misgreep. Zwart forceerde daarna remise en Mook was uitgerangeerd. Geen finale dus maar wat waren we er dichtbij. Had Jorg de winst gepakt dan had ik nog moeten zien of die jongens uit Beuningen het hadden gered. Ik had Marcel zeker verslagen tijdens het vluggeren en dan hadden we nog maar 1.5 bordpunt nodig. En die finale? Die hadden we gewonnen. Want de uiteindelijke finale tegenstander had tegen Koningswaal niks in te brengen. De eigenlijke finale vond daarom dus een ronde eerder plaats. De OSBO kampioen tegen de bedwinger van Voorst ( nr.2 in de hoogste klasse). Vandaar bovenstaande titel. De andere 2 teams deden min of meer voor spek en bonen mee.

Koningswaal won dus de beker (en daarmee de dubbel) en wij hadden de puf niet meer om nog voor brons te gaan ook al door malheur van een van onze spelers. We gingen voor de beker. Een andere plaats interesseerde ons maar matig. Uiteindelijk kregen we nog een prijsje omdat we keurig vierde werden
Na de prijsuitreiking gingen we met 5 man naar de plaatselijke Chinees om de dag en het OSBO seizoen toch nog feestelijk af te sluiten. Wat een seizoen.


Tsja, als het verhaal niet goed verteld wordt...

Uit het verslag op de site van Zutphen 

"Tijdens de huldiging probeerde Niek van Diepen oude wonden (zie verslag van ronde 1 [op de site van Zutphen, maar nog een heel aantal verslagen meer NvD]) te helen door een alcoholvrij biertje aan te bieden aan Eric Kloppers."

Het ging om een Limburgs witbiertje (Eric Kloppers speelt altijd wit in de OSBO) met 0,0 procentPUNT alcohol. Niet zomaar een alcoholvrij biertje dus. Het wordt er niet beter van als je het uitlegt.

Op het moment van claimen zelf wist ik niet eens dat het om een matchpunt zou gaan. Een matchpunt met grote gevolgen zes ronden later.

 

Het is even naar elven. Het laatste uur is al een tijdje ingegaan. De meeste partijen zijn afgelopen. Alle ogen zijn gericht op 5 borden waar het kampioenschap beslist gaat worden al zit Wageningen nog op het vinkentouw. Op de borden 3 en 8 vechten de 2 PIONspelers voor het nog ontbrekende punt. Aan de andere tafel wordt gerekend bij Mook. Daar wordt nog op 3 borden gespeeld. 2.5 is genoeg om tegenstander Veenendaal te verslaan en te hopen op het wonder dat zich gaandeweg lijkt te gaan voltrekken aan de andere tafel. En dan het eerste beslissende moment. Op bord 3 lijkt PION de buit binnen te hebben. Het is over en uit denken we. Dit hadden we kunnen verwachten. Maar dan een paar minuten later grote consternatie aan hetzelfde bord. Het gekerm is bijna hoorbaar. De PIONspeler heeft zich ernstig misrekend. De jonge Torenspeler profiteert en creeert een niet te stoppen vrijpion. Even later schudt hij zwaar ontgoocheld de hand van zijn tegenstander. Tussenstand 3.5-3.5.
En dan te bedenken dat ze een goed uur eerder nog met 3.5-0.5 leidden!! Maar het is nog niet voorbij voor ze want ze hebben nog een ijzer in het vuur. Hun laatste kans.
Grote opwinding inmiddels bij ons. We kunnen potverdikkie nog kampioen worden als dat zo doorgaat. 2.5 punt hebben we in ieder geval nodig en de hulp van een jonge Torenspeler En hoe staat het bij ons?. Op bord 4 sta ikzelf niet slechter,misschien zelfs ietsje beter. Maar op de andere 2 borden (5 en 6) staan David en Niek uitstekend. Ik heb nog zoveel tijd over dat ik niets onderneem op het bord om de ontwikkelingen ginds gade te slaan. Mocht het nodig zijn dan kan ik alsnog een winstpoging doen. Ik heb nog even tijd.
Dan het tweede en misschien wel beslissendste moment. PION verliest ook zijn laatste troef en verklooit daarmee de titel.
3.5 punt hadden ze vrij vlot verzameld. Daarna lukte niets meer en dropen ze af de donkere nacht in. Zo´n drama heb ik niet eerder meegemaakt. 
Bij ons staan de ogen op ongeloof. Maar wat een kans wordt ons nu toegeworpen. Ik besluit voor remise te gaan . Logisch want van de 3 partijen sta ik het minst goed. Mijn tegenstander stemt in. Niet lang daarna zorgt Niek voor de gelijkmaker en bekroont daarmee een geweldig OSBOseizoen. 
Het moest nu van David komen. Hij heeft de hele partij beter gestaan maar tijdnood speelt hem parten. Wat een moment. Het trilt in de zaal, wij trillen, de handen van David trillen.. David vraagt meer dan eens hoe het staat en of remise genoeg is. Nee, roepen wij in koor. `Doorspelen`. Want Wageningen zou dan de lachende derde zijn.. Even bekruipt me het gevoel dat David op breken staat want spelen in tijdnood is niet zijn grootste liefhebberij. Maar dan is er plotseling dat kleine ding dat redding kan brengen. Het kleinste stuk op het bord wordt door David naar voren gemarcheerd . De witte dame keurt de pion nauwelijks een blik waardig. Ach een pion, een randpion nog wel. Wat zou het. Maar stapje voor stapje rukt hij op en betreedt het domein van de vijand. Tot hij op de tweede rij is aanbeland en de dame een stap doet die haar fataal wordt. Ze is erin getrapt . Want dat kleine ding keek al een tijdje stiekum naar het zo op het oog hulpeloze paard. En het paard zag wat het ding van plan was en deed wat het moest doen. Met een prachtige sprong ving het de beduusde dame en voelde David zich de gelukkigste speler van de avond. 
Daarna. Verbazing, verdwazing alom en oprechte vreugde. We beseften het nog nauwelijks. Maar het is toch echt waar. Mook is kampioen. MOOK WINT EERSTE KLASSE B. Wat een finale, waanzinnig , wat een avond.
En de avond/nacht was nog lang niet afgelopen.

 

Ja, u leest het goed. U droomt niet.  Het eerste team heeft afgelopen zaterdag voor een geweldige verrassing gezorgd.
Het favoriete team uit Voorst werd op waarlijk onthutsende wijze totaal weggespeeld. En dan te bedenken dat deze spelers al jaren in de hoogste klasse in de OSBO spelen! Daarmee heeft Mook voor het eerst in de geschiedenis van de OSBO-cup de laatste 4 gehaald. En hoe!! We gaan de volgende maand zaterdag 12 mei op voor de beker. Want nu we zover zijn willen we ook de cup uiteraard.
Nadat ik de heren uit Voorst een hartelijk welkom had geheten in "t Zwaantje"", het Moks cafe is zaterdag gesloten, het nodige was gezegd en de loting voor de kleur was verricht( op de oneven borden lootten we wit), kon de wedstrijd beginnen. Toen ik na een uurtje spelen weer eens een ronde langs de borden maakte zag het voor ons allen al zeer goed uit. Maar mijn aandacht, en niet alleen de mijne, ging al snel uit naar bord 1 waar Jan met een gewiekst stukoffer het bord in vuur en vlam zette. Het zou de partij van de dag worden. Ondertussen was Jorg de zwarte koningsveste al aan het slopen en stonden Hans en ik gedegen. Beslist niet minder.
Ruim een uur later werd het eerste punt binnengehaald. Op het eerste bord. Zwart hield aan de aanval van Jan een totaal verbrijzelde stelling over. 1-0. Jan doet daar in het volgende clubblad verslag van. Waarvan akte.
Het zag er toen al slecht voor onze tegenstanders uit. Jorg had flinke winstkansen en op de andere borden bereikten de witspelers niets. Groot was dan ook mijn verbazing toen een van de witspelers van Voorst, op bord 2, Hans een remiseaanbod deed. Het was me toen al duidelijk. Ze geloven er niet meer in.
In het laatste uur pakte Mook uit. Hans strafte een wat al te optimistische torenzet genadeloos af. 2-0. En op bord 3 bracht, dacht ik,een centrumpion de beslissing. 3-0. Ik wilde toen zelf ook nog wel voor het punt gaan maar in tijdnood in een nogal ingewikkelde stelling forceerde ik remise door eeuwig schaak. 3.5-0.5. 
Onze tegenstanders waren natuurlijk teleurgesteld maar wensten ons toch veel succes in het verdere verloop van het bekertoernooi. Wij bleven nog even in "t Zwaantje", samen met Huub en Piet, die ons een groot deel van de wedstrijd hebben gesupport, waarvoor hulde, om het onvoorstelbare resultaat te vieren.
Wat een apotheose, wat een uitslag. Mook was top die middag en zo spelend zijn we op de finaledag beslist kansrijk.