Mook 1 stoomt door

Op 12 november kreeg Mook de heren van de Elster Toren 1 op bezoek, een team dat met name op de hoge borden een aantal sterke spelers op kon stellen.

Maar ook Mook speelde op (bijna) volle oorlogssterkte, en met Huub als invaller heb je altijd een gevaarlijke speler. Konden we onze overwinning in Velp een goed vervolg geven en onze teamcaptain trots maken? Of zou Elst de storm kunnen weerstaan? Dat was de vraag van de avond.

Huub was al klaar vóór 21 uur. Als een blikseminslag bij heldere hemel toverde hij op bord 8 razendsnel een koningsaanval op het bord. De rokadestelling werd ontmanteld en zijn tegenstander gaf op in een stelling met gelijk materiaal waar mat of stukverlies onafwendbaar leek (al zag de computer achteraf nog een redding voor zwart). “Als ik inval, moet ik altijd winnen”, aldus Huub, en zo geschiedde.

Na bliksem komt de donderslag, en dat was op bord 5. David’s tegenstander had ook een snelle koningsaanval opgezet en stond heel gevaarlijk na een thematisch offer op h7. Alleen ging hij iets te enthousiast voor de mataanval (hij dreigde mat in 2!) en vergaloppeerde zich. David vond de verdedigende redding, won een stuk en speelde daarna gelaten de partij uit. Tussenstand: 2-0.

Mijn partij, op bord 7, bleef lange tijd windstil. Het was een gortdroge opening, waarin we beiden gezonde maar weinig ambitieuze zetten speelden. Ik zocht een kansje, maar veel zag ik niet. Tot ik een leuk trucje vond dat mijn tegenstander over het hoofd zag. De wind trok snel aan, ik won een centrumpion, forceerde een break en een paar zetten later had ik zijn hele stelling omvergeblazen.

Ondertussen ging Frans op bord 2 te water. Hij speelde – in zijn eigen woorden – te slap in de opening. Hij had dromen van een sterk paard tegen slechte loper-stelling, maar deze droom bleek bedrog. Daarna verrekende hij zich en kon zijn tegenstander toeslaan. De tussenstand was nu 3-1.

Op bord 1 bleef de partij van Maarten in rustiger vaarwater. De stelling was positioneel interessant maar bleef gedurende de partij in evenwicht. Er werden wat stukken geruild, en de partij kwam in een impasse terecht waarin geen van beide spelers echt voortgang kon boeken zonder de tegenstander voordeel te geven. Het remiseaanbod van de tegenstander werd dan ook geaccepteerd.

Tot zover de weermetaforen.

Er waren nog 3 partijen bezig, en op alle borden stond Mook er goed voor. Dit kon weleens een mooie uitslag worden!

Jeroen kwam goed uit de opening na een fout van zijn tegenstander. Hij won een pion en zadelde zijn tegenstander bovendien op met lelijke dubbelpionnen. Er was wel tegenspel, dus Jeroen moest een aantal nauwkeurige zetten vinden, maar uiteindelijk ging zijn vrijpion lopen en viel het punt zijn kant op.

Het spelverloop was bij Jorg vergelijkbaar. Zijn tegenstander gleed uit in het middenspel en verloor 2 pionnen. Er zaten nog wel veel tactische trucjes in de stelling waardoor Jorg niet te vroeg kon ontspannen. Langzaam werden er meer stukken geruild en werd Jorgs voordeel groter, en zo pakte ook hij het volle punt.

Niek speelde de langste partij. Terwijl de meeste spelers al achter de bar zaten, probeerde hij zijn tegenstander nog te breken. In de opening kreeg hij een hangend centrum en vervolgens een vrijpion toen zijn tegenstander dit wilde opbreken. Hij zocht een tijdje naar een winnend kwaliteitsoffer, maar zag onvoldoende voor de winst. Er viel nog een pion, maar zijn tegenstander verdedigde goed en creëerde steeds voldoende tegenspel om de stelling te houden. Bij 5,5-1,5 en een schuin oog naar de bar, werd toen remise overeengekomen.

En zo was de eindstand een afgetekende 6-2 voor de thuisploeg. Mook 1 stoomt door!

Jasper van der Heijdt